Czy bakterie mogą się porozumiewać? Quorum sensing w praktyce

4 min czytania
Czy bakterie mogą się porozumiewać? Quorum sensing w praktyce

Bakterie nie mają mózgu ani zmysłów, a mimo to potrafią „naradzić się”, zanim przystąpią do działania. Wydzielają do otoczenia cząsteczki sygnałowe i reagują na ich stężenie. Gdy jest ich dużo, bakterie wiedzą, że jest ich dużo – i dopiero wtedy włączają geny, których pojedyncza komórka nie opłacałoby się uruchamiać. To zjawisko nazywa się quorum sensing, czyli wyczuwaniem liczebności (kworum).

Jak to działa

  1. Każda bakteria produkuje niewielkie ilości cząsteczki sygnałowej (autoinduktora) i wydziela ją na zewnątrz.
  2. Gdy bakterii jest mało, sygnał rozprasza się w otoczeniu i jego stężenie pozostaje niskie.
  3. Gdy populacja rośnie, stężenie sygnału przekracza próg.
  4. Cząsteczka łączy się z receptorem w komórce i zmienia aktywność genów – często także genu samego sygnału, co wzmacnia efekt (pętla dodatniego sprzężenia zwrotnego).
  5. Cała populacja zmienia zachowanie niemal jednocześnie.

Jakie „języki” znają bakterie

Grupa sygnałów Kto ich używa Uwagi
Acylowane laktony homoseryny (AHL) bakterie Gram-ujemne przenikają przez błonę; różne długości łańcucha = różne „dialekty”
Oligopeptydy (AIP) bakterie Gram-dodatnie, np. gronkowce wykrywane przez receptory w błonie i system dwuskładnikowy
Autoinduktor-2 (AI-2) wiele gatunków obu grup uważany za „język uniwersalny” do komunikacji między gatunkami
Schemat włączania operonu lux u Aliivibrio fischeri
Schemat włączania operonu lux u Aliivibrio fischeri. Fot. Lisa Tanet, Christian Tamburini, Chloé Baumas, Marc Garel, Gwénola…, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0

Świecące kałamarnice – klasyczny przykład

Quorum sensing odkryto, badając morską bakterię Aliivibrio fischeri (dawniej Vibrio fischeri). Pojedyncze komórki w wodzie nie świecą. Kiedy jednak gęsto zasiedlą narząd świetlny kałamarnicy z rodzaju Euprymna, stężenie sygnału rośnie i bakterie włączają geny lucyferazy – zaczynają emitować światło. Kałamarnica wykorzystuje je do kamuflażu: świecąc od spodu, nie rzuca cienia w świetle księżyca i jest mniej widoczna dla drapieżników. W zamian bakterie dostają schronienie i pożywienie.

Biofilm – miasto bakterii

Wiele bakterii w naturze nie żyje pojedynczo, lecz w biofilmie – śluzowej warstwie przyczepionej do powierzchni: kamienia w strumieniu, zęba, cewnika, rury wodociągowej. Quorum sensing pomaga koordynować budowę biofilmu, produkcję substancji macierzy i jego rozpad, gdy zaczyna brakować składników odżywczych. Bakterie w biofilmie są znacznie bardziej odporne na antybiotyki i środki dezynfekujące niż te same bakterie pływające swobodnie. Płytka nazębna to biofilm, który codziennie usuwamy szczoteczką.

Komunikacja a choroby

Bakterie chorobotwórcze często „czekają”, aż będzie ich wystarczająco dużo, zanim zaczną produkować toksyny i enzymy uszkadzające tkanki. Gdyby robiły to pojedynczo, układ odpornościowy szybko by je wykrył i zniszczył. Tak działa m.in. Pseudomonas aeruginosa – pałeczka ropy błękitnej, groźna dla chorych na mukowiscydozę i pacjentów szpitalnych – oraz gronkowiec złocisty. Dlatego naukowcy szukają leków typu quorum quenching, które nie zabijają bakterii, lecz „zagłuszają” ich komunikację. Taka strategia mogłaby słabiej sprzyjać powstawaniu oporności niż klasyczne antybiotyki, choć leki tego typu są wciąż na etapie badań.

Rośliny i ludzie podsłuchują bakterie

Okazuje się, że sygnały bakteryjne rozpoznają także organizmy wyższe. Niektóre glony i rośliny wytwarzają związki naśladujące lub blokujące sygnały AHL – przykładem jest krasnorost Delisea pulchra, którego furanony chronią jego powierzchnię przed zarastaniem bakteriami. Komórki ludzkiego organizmu również reagują na niektóre cząsteczki sygnałowe bakterii jelitowych, co jest jednym z tropów badań nad mikrobiomem.

Gdzie się to wykorzystuje

  • w biotechnologii – do budowy „przełączników” genetycznych w zmodyfikowanych bakteriach,
  • w medycynie – przy projektowaniu powłok cewników i implantów utrudniających tworzenie biofilmu,
  • w przemyśle spożywczym i oczyszczaniu ścieków – do kontroli biofilmów w instalacjach.

Najczęstsze pytania

Czy quorum sensing to inteligencja bakterii?

Nie w ludzkim sensie. To mechanizm regulacji genów zależny od stężenia substancji chemicznej, ukształtowany przez ewolucję. Daje jednak efekt podobny do decyzji podejmowanej grupowo.

Czy różne gatunki bakterii się rozumieją?

Częściowo tak – autoinduktor-2 jest wytwarzany przez wiele gatunków. Bakterie potrafią też rozkładać lub podrabiać sygnały innych, żeby zyskać przewagę.

Kto odkrył quorum sensing?

Zjawisko świecenia zależnego od gęstości opisano w latach 70. XX wieku; nazwę „quorum sensing” zaproponowano w 1994 r. Duży wkład w jego poznanie wniosła m.in. Bonnie Bassler.

Źródło i dalsza lektura: Quorum sensing – Wikipedia, wolna encyklopedia.

Przeczytaj też

Zdjęcie wyróżniające: Pałeczki Pseudomonas aeruginosa w mikroskopie elektronowym. Fot. Photo Credit: Janice Haney Carr Content Providers(s): CDC/ Janice…, Wikimedia Commons, Public domain.

Czy ten tekst pomógł Ci zrozumieć temat? Oceń go:

Ten tekst nie ma jeszcze ocen – możesz być pierwszy.

Tekst został utworzony przy pomocy sztucznej inteligencji (modeli językowych).

Redakcja Biologicznie24