Hipokampalny rytm theta – czym jest i jaką rolę pełni w mózgu

4 min czytania
Hipokampalny rytm theta – czym jest i jaką rolę pełni w mózgu

Rytm theta to regularna oscylacja aktywności elektrycznej mózgu o częstotliwości mniej więcej 4–8 Hz (u gryzoni zwykle 6–10 Hz). Najwyraźniej widać go w hipokampie – strukturze leżącej w przyśrodkowej części płata skroniowego, kluczowej dla pamięci i orientacji w przestrzeni. Badania nad tym rytmem trwają od lat 50. XX wieku i wciąż przynoszą nowe odkrycia o tym, jak mózg zapisuje doświadczenia.

Fale mózgowe w pigułce

Gdy duże grupy neuronów pobudzają się w podobnym rytmie, ich aktywność sumuje się i można ją zarejestrować elektrodami jako falę. Fale opisuje się przede wszystkim częstotliwością:

Pasmo Częstotliwość Kiedy dominuje
delta ok. 0,5–4 Hz sen głęboki
theta ok. 4–8 Hz hipokamp w czasie ruchu, eksploracji i snu REM; u ludzi m.in. przy zadaniach pamięciowych
alfa ok. 8–13 Hz spokojne czuwanie z zamkniętymi oczami
beta ok. 13–30 Hz aktywne myślenie, koncentracja
gamma powyżej 30 Hz przetwarzanie i łączenie informacji

Granice pasm są umowne i w różnych pracach przesuwają się o 1–2 Hz.

Jak powstaje rytm theta

Przez długi czas za „rozrusznik” rytmu theta uważano przegrodę przyśrodkową (medial septum) – grupę neuronów w przodomózgowiu, które rytmicznie pobudzają i hamują komórki hipokampa. Neurony cholinergiczne i GABA-ergiczne przegrody działają jak metronom, a interneurony hipokampa synchronizują w tym tempie aktywność tysięcy komórek piramidowych. Dziś wiadomo, że w generowaniu rytmu uczestniczy także sam hipokamp oraz kora śródwęchowa, a rytm theta to efekt współpracy kilku obwodów, a nie jednego źródła.

Badanie EEG podczas eksperymentu z komputerem
Badanie EEG podczas eksperymentu z komputerem. Fot. Flexagoon, Wikimedia Commons, CC0

Theta a ruch i eksploracja

U szczurów rytm theta pojawia się, gdy zwierzę chodzi, węszy, wspina się i bada otoczenie, a zanika, gdy je, myje się lub odpoczywa. Jego częstotliwość rośnie wraz z prędkością biegu. Ta obserwacja połączyła rytm theta z nawigacją przestrzenną. W hipokampie działają komórki miejsca (place cells) – neurony, które pobudzają się, gdy zwierzę znajduje się w określonym punkcie przestrzeni. Za ich odkrycie, wraz z komórkami siatki w korze śródwęchowej, przyznano w 2014 r. Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny.

Precesja fazy – zegar w mózgu

Jednym z najciekawszych zjawisk jest precesja fazy theta. Gdy zwierzę wchodzi w pole danej komórki miejsca, komórka strzela w późnej fazie każdej fali theta, a w miarę przechodzenia przez to pole – coraz wcześniej. Dzięki temu w jednym cyklu theta ułożona jest krótka „sekwencja” miejsc: tych, które zwierzę już minęło, obecnego i tych, które ma przed sobą. Mózg kompresuje więc trasę do ułamka sekundy, co sprzyja zapamiętywaniu kolejności zdarzeń.

Pamięć i plastyczność synaps

Rytm theta tworzy dogodne okna czasowe dla długotrwałego wzmocnienia synaptycznego (LTP) – procesu, w którym połączenia między neuronami stają się trwale silniejsze. Bodźce podawane w rytmie theta wywołują LTP szczególnie skutecznie, dlatego w badaniach laboratoryjnych często stosuje się stymulację „theta-burst”. Fale gamma „zagnieżdżone” w falach theta (sprzężenie theta–gamma) uważa się za jeden z mechanizmów, dzięki którym mózg przechowuje kilka informacji naraz w pamięci roboczej.

Theta w czasie snu

W fazie REM hipokamp ponownie wchodzi w wyraźny rytm theta, choć ciało jest nieruchome. Badacze łączą to z porządkowaniem i utrwalaniem wspomnień. W fazie snu wolnofalowego hipokamp pracuje zupełnie inaczej – generuje krótkie wyładowania zwane falami ostrymi (sharp-wave ripples), w których odtwarzane są sekwencje komórek miejsca z czuwania.

Rytm theta u ludzi

U ludzi rytm theta trudniej zbadać, bo hipokamp leży głęboko, a zapis EEG z powierzchni głowy go nie obejmuje. Najwięcej danych pochodzi z elektrod wszczepianych pacjentom z padaczką przed operacją. Pokazują one oscylacje theta w hipokampie podczas wirtualnej nawigacji i zapamiętywania, choć są krótsze i mniej regularne niż u gryzoni, a część z nich ma niższą częstotliwość (ok. 1–4 Hz). Zaburzenia rytmu theta opisywano m.in. w chorobie Alzheimera i padaczce skroniowej.

Najczęstsze pytania

Czy można „wytrenować” fale theta?

Istnieją treningi neurofeedbacku i aplikacje obiecujące wzmacnianie fal theta, ale dowody na ich skuteczność w poprawie pamięci są ograniczone. Zapis EEG z powierzchni głowy nie odzwierciedla bezpośrednio rytmu hipokampa.

Czy rytm theta oznacza senność?

W korowym EEG fale theta nasilają się przy zasypianiu i u dzieci, ale hipokampalny rytm theta jest czymś innym – towarzyszy aktywnej eksploracji i snowi REM, a więc stanom dużej aktywności hipokampa.

Gdzie dokładnie leży hipokamp?

W płacie skroniowym, po obu stronach mózgu, w ścianie rogu dolnego komory bocznej. Nazwa pochodzi od kształtu przypominającego konika morskiego (łac. hippocampus).

Źródło i dalsza lektura: Theta wave – Wikipedia (j. angielski).

Przeczytaj też

Zdjęcie wyróżniające: Czepek z elektrodami do zapisu EEG. Fot. Chris Hope, Wikimedia Commons, CC BY 2.0.

Czy ten tekst pomógł Ci zrozumieć temat? Oceń go:

Ten tekst nie ma jeszcze ocen – możesz być pierwszy.

Tekst został utworzony przy pomocy sztucznej inteligencji (modeli językowych).

Redakcja Biologicznie24